Editorial


Βασίλης Λουίζοςτου  Βασίλη Λουίζου

Εκτιμώ ιδιαίτερα τον καθηγητή κ. Κωνσταντίνο Μουτζούρη. Είχα την ευκαιρία να τον παρακολουθήσω ως φοιτητής στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ, αλλά και τη χαρά να κάνω μαζί του αρκετές συζητήσεις για τα προβλήματα διάβρωσης των ακτών της περιοχής. Ιδιαίτερη αίσθηση είχε προκαλέσει και η συνέντευξή του σε παλαιότερο τεύχος της MP για τη σχετική μελέτη που ετοίμαζε. Τον εκτιμώ ιδιαίτερα ως επιστήμονα, γιατί εκτιμώ ανθρώπους όταν γνωρίζουν καλά το αντικείμενό τους και ξέρουν τι λένε.

Δεν έχω, όμως, εγκωμιαστικά σχόλια για τον Περιφερειάρχη, κ. Κωνσταντίνο Μουτζούρη!
Καταρχήν, δεν είμαι τόσο σεμνότυφος, ώστε να σοκαριστώ με το πώς θα χαρακτηρίσει κάποιος έναν Μητσοτάκη ή έναν Τσίπρα. Με ή χωρίς χειρονομίες. Πόσο μάλλον σε μια ιδιωτική κουβέντα… Όταν, όμως, κάποιος συμπεριφέρεται με τέτοιο απαράδεκτο τρόπο και τέτοιες χειρονομίες προς τον Πρωθυπουργό της χώρας -Μητσοτάκη ή Τσίπρα ή κάποιον άλλον- τότε το πράγμα αλλάζει…

Γιατί η συμπεριφορά μας απέναντι στους θεσμούς πρέπει να είναι πολύ προσεκτική. Να είμαστε αυστηροί, αλλά πολύ προσεκτικοί! Η υπονόμευση ενός θεσμού (π.χ. Πρωθυπουργού, Υπουργού, Δικαστή, Δημάρχου κλπ) κυρίως με την απαξίωσή μας, είναι πολύ πιο επικίνδυνη από τα αποτελέσματα της ανικανότητας ή της ανεπάρκειας του προσώπου που πρόσκαιρα υπηρετεί κάποια απ’ αυτές τις θέσεις.

Η διαπόμπευση και η απαξίωση των θεσμών θα μας φέρει σε επικίνδυνες ατραπούς. Μας οδηγεί ανυποψίαστους εύκολα στον φασισμό ή την αναρχία, ιδεολογίες που εμένα προσωπικά δεν με εκφράζουν. Η δημοκρατία, όσο κι αν κάποιες φορές μάς πληγώνει, παραμένει το καλύτερο πολίτευμα… Ας μην την υπονομεύουμε!

Αναστάτωση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με Γυμνάσια και Λύκεια να τελούν υπό κατάληψη… διαρκείας. Δε θα μπω στη διαδικασία να υπερασπιστώ ή να εκφράσω την αντίθεσή μου στις καταλήψεις και τους καταληψίες, γιατί ως εφημερίδα αποφασίσαμε -και νομίζω ότι καλά κάναμε- να δώσουμε χώρο στα παιδιά μέσα από τις σελίδες της MP. Να τους δώσουμε «φωνή» για να εκφράσουν τις απόψεις τους, τις θέσεις τους και τις αντιθέσεις τους. Γιατί το ουσιαστικό είναι να ακουστούν!

Σε αυτό το τεύχος «ξεχωρίσαμε» τους μαθητές του Λυκείου Μαραθώνα από τα υπόλοιπα σχολεία της περιοχής για έναν και μόνο λόγο: Γιατί πέρα από τα γενικότερα αιτήματα που πρόβαλαν όλα τα σχολεία, τα παιδιά στον Μαραθώνα έδωσαν στη διαμαρτυρία τους και «τοπικό χρώμα», προσθέτοντας συγκεκριμένα αιτήματα. Η συνέχεια στις σελίδες 14-17.

Καλή Σαρακοστή!