της Μάτα Χάρι
Με λένε Μάτα Χάρι και κατασκοπεύω ανθρώπινες σχέσεις.. χρόνια τώρα (όχι πολλά είμαι μόλις 33). Χωρίς ταμπού, μετά πάθους και άνευ φόβου θα μοιραστώ όλες μου τις εμπειρίες μαζί σας.
Μισοφαγωμένα νύχια, τασάκια γεμάτα τσιγάρα μιας βδομάδας, τραπέζια με κούπες καφέ και κρασοπότηρα μού κάνουνε παρέα. Περιμένουν κάτι από εμένα, μαζί με τους φίλους μου, που περιμένουν να απαντήσω στις κλήσεις και τα μηνύματά τους.
Μα εγώ περιμένω εσένα. Περιμένω το προστακτικό σου κάλεσμα. Περιμένω χωρίς αξιοπρέπεια, ως εθελόντρια πόρνη.
Περιμένοντας…
Διασκεδάζω στη φαντασία μου. Γελάω με τα υποθετικά αστεία σου. Κοκκινίζω στα ανείπωτα ρομαντικά σου λόγια. Σου απαντώ. Σε χαϊδεύω και σε παίρνω αγκαλιά. Τρυφερά… κοιτώ το ταβάνι. Μιλάμε πολύ από απόσταση. Μιλάμε άφοβα, με κατανόηση.
Περιμένοντας…
Στην πραγματικότητα, χάνω στιγμές. Αληθινές στιγμές. Γεγονότα πραγματικά. Καταστάσεις ελπιδοφόρες και βιώσιμες. Ανθρώπους με σάρκα, οστά κι όχι μόνο. Μα και με ψυχή και συναίσθημα, που σε περιμένουν και αυτοί, αντιμετωπίζοντας και τον δικό τους φόβο.
Περιμένοντας…
Ξαφνικά με μισώ για τη δειλία μου, την αναπηρία και τη φοβία μου να πάρω πρωτοβουλία. Να ζητήσω το θέλω μου. Να τολμήσω το «όχι» και τις συνέπειές του. Να σε αφήσω στη φαντασία μου και να βγω για ποτό με την υπαρκτή παρέα μου.
Περιμένοντας…
Πνίγομαι στις σκέψεις μου και στο παρελθόν μου. Κλαίω στην αναγνώριση του λάθους μου. Απορώ γιατί ψάχνω τον συναισθηματικό μου δυνάστη. Αγανακτώ με το δημοκρατικό σου «υπερ-εγώ» που καταπατά τη σκέψη μου.
Περιμένοντας…
Αναρωτιέμαι ποιο τραύμα μου ζητά να μην γιατρευτεί και σε ψάχνει. Τι αρρώστια να με γοητεύει ο πόνος; Ποιος με έκανε να νιώθω ηδονή στην απόρριψη;
Περιμένοντας…
Ευάλωτα, πίνω γρήγορα το ποτό μου. Ξεφυσώ και το στομάχι μου βαραίνει. Η ανάσα με ζορίζει, σα να διακόπτει τις σκέψεις μου. Ο χρόνος με αγχώνει, καθώς το όρια της απουσίας σου ξεπερνιούνται.
Περιμένοντας…
Σε κυνηγώ μέσα στη φαντασία μου να καθίσεις για λίγο μέσα στην αγκαλιά μου. Μα ακόμη και εκεί φεύγεις. Δε μένεις, δεν ακούς, δε με αντέχεις. Έγινα η καταπιεστική γκόμενα, σαν κλασική γυναίκα που είμαι. Σαν κλασική γυναίκα που εσύ βρήκες για να της γεννήσεις συναίσθημα.
Περιμένοντας…
Ενσαρκώνω τη συμπεριφορά σου και δεν απαντώ ούτε στους φίλους μου.
Σε βρίζω απροκάλυπτα. Σε κοιτώ στο ταβάνι μου νευριασμένα.
Σταματώ να σε περιμένω…
Γρήγορα στο προστακτικό σου μήνυμα, απαντώ πάλι «ναι».
Περίμενε με εσύ, για λίγο, έρχομαι χωρίς αξιοπρέπεια, ως εθελόντρια πόρνη.
