Με αφορμή τη Σαρακοστή…

Ανεξάρτητα με το τι πιστεύει κανείς, στις περισσότερες θρησκείες υπάρχουν συγκεκριμένες περίοδοι εγκράτειας και κατάνυξης ετησίως, που εάν ως πιστός τις ακολουθήσεις, καταλήγεις σε μια ψυχική ανακούφιση και εσωτερική γαλήνη.

Ως ενδεχομένως αμαρτωλή, κρινόμενη από κάθε θρήσκευμα, διερωτώμαι τι θα γινόταν άραγε εάν αντιστοίχως υπήρχαν εγκεκριμένα από κοινωνία και ιερά καθεστώτα διαστήματα, κατά τα οποία ενάρετος θα χαρακτηριζόσουν μόνο εάν δεν ήσουν εγκρατής στα πάθη σου και νήστευες την πειθαρχία.

Σημαντικός αστερίσκος στο ερώτημα: Προφανώς ζητήματα ψυχιατρικής φύσεως δεν συμπεριλαμβάνονται στον προβληματισμό μου.

Φανταστείτε το, ζήστε το..

Στο δικό μου σενάριο, επιπλέουν τα δικά μου πάθη. Η μέρα ξεκινά με χαρά, με τη χαρά πως με όποια διάθεση και αν ξύπνησες, θα την εκφράσεις όπως γουστάρεις. Θες να τραγουδήσεις δυνατά τα τα; Θες να βρίσεις θεία και όσια; Να το κάνεις δημοσίως και πάντα δυνατά τα τα.

Θες να βγεις να πιεις, να γελάσεις και ταυτόχρονα να κλάψεις; Να παραγγείλεις σφηνάκια να πιεις με αγνώστους, δίχως ντροπή μη νομίζει ότι νόμιζες που παρεξήγησες ότι παρεξηγήθηκες (αυτό το παραλήρημα της ζωής μας); Να το κάνεις.

Και αν το πρωί ξυπνήσεις με ενοχές και κυριαρχεί το «πώς ξεφτιλίστηκα πάλι», εσύ βάλε ντελαπόγκο και ύστερα πάλι δυνατά τα τα.

Θες να εξομολογηθείς τα ανείπωτα σε αυτόν που φοβάσαι ότι θα σε απορρίψει; Να παραδεχθείς ότι είσαι ομοφυλόφιλος; Να.. να.. να.. ξέρεις, κάνε το και άσε την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά τα τα… Θες να πεις τους προβληματισμούς σου χωρίς να προβληματίζεσαι; Να ταξιδέψεις με καινούριους φίλους; Να γλεντήσεις χωρίς «πρέπει» και «δεν»;

Να βιώσεις το λάθος με πάθος, να εκφράσεις όλη τη σιωπή που νήστευες με ένταση, να πάρεις και άλλο από την απόλαυση αντί να τη στερείσαι;

Δεν ξέρω όλο αυτό που θα κατέληγε, εάν θα ήταν ψυχική ευφορία και γαλήνη, μα μήτε την άλλη οδό έχω ακολουθήσει, μήτε αυτή στα άκρα για να σας απαντήσω.

Το φαντάζομαι και το μοιράζομαι μαζί σας, ως καλή αμαρτωλή που δεν κρατιέται να είναι εγκρατής ή που κρατείται μέσα στην εγκράτεια.

Ζήστε φίλοι μου… ζήστε, γιατί το «η ζωή είναι μικρή» είναι μια φράση που δε χρειάζεται απλά να λες, αλλά να εφαρμόζεις. Είναι μια φράση που αυτοί που την εφαρμόζουν, βρίσκουν σίγουρα στο τέλος μια ευφορία.

Και μην ξεχνάτε: ζήστε, χορεύετε και τραγουδήστε δυνατά τα τα τα…

Προηγούμενο άρθροΠού θα βρείτε τα Κινητά Πράσινα Σημεία Ανακύκλωσης σε Νέα Μάκρη, Μαραθώνα, Γραμματικό και Βαρνάβα
Επόμενο άρθροΣχινιάς: Το κωπηλατοδρόμιο που έγινε όαση (φωτογραφίες)