της Μάτα Χάρι
Σάββατο μεσημέρι. Ξυπνάς, φτιάχνεις τον καφέ σου και πάνω που είσαι έτοιμος να αράξεις και να απολαύσεις την ηρεμία σου η έλλειψη τσιγάρων σε μετατοπίζει βίαια στο κοντινότερο περίπτερο. Λόγω υπερκαταναλωτικής μανίας και κατοχικού συνδρόμου αντί να γυρίσεις με ρέστα, έχεις αφήσει και φέσι. Αποφάσισες να πάρεις τρεις εφημερίδες με δώρο DVD, γιατί μπορεί να μην έχεις internet μια μέρα, οπότε να έχεις κάτι να κάνεις. Πήρες ακόμη ένα περιοδικό που έδινε οδοντόκρεμα σε συσκευασία ταξιδιού, ότι ακριβώς θα χρειάζεσαι για τις διακοπές σου σε τέσσερις μήνες. Εννοείται πως δεν αντιστάθηκες στη νέα μάνγκο – καρύδα τσίχλα, για καθαρή αναπνοή, στην περίπτωση εξαγωγής φρονιμίτη.
Από μια οπτική γωνία, οι παραπάνω αγορές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν προνοητικές. Εξάλλου, η παροιμία δηλώνει πως των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Άλλωστε στην εποχή κρίσης θεσμών και χρημάτων καλό είναι να έχουμε αποθέματα. Τουτέστιν καβάτζες.
Σάββατο απόγευμα πια. Η μέρα μεγάλωσε και ψάχνεις άτομο να πας για τρέξιμο στο βουνό. Από τους 1080 φίλους σου στο facebook, θυμήθηκες εκείνον τον σπαστικό, υπερπορωμένο με τον αθλητισμό, που σίγουρα θα ψηνόταν. Μάλιστα, για κάτι τέτοιες επιθυμίες περιστασιακές δεν τον είχες διαγράψει. Ο γνωστός καβατζο – δρομέας.
Σάββατο βράδυ. Όλοι οι φίλοι λείπουν, γιατί κανονίστηκαν. Ο διακαής πόθος σου για ποτό και έξοδο σε αναγκάζουν να θυμηθείς ένα όνομα, που πάντα, καταλήγει σε –άκι ή –άκη, ανάλογα το γένος. Και γιατί να μην το θυμηθείς, αφού μπορεί να τελείωσει η βραδιά με τρελό ερωτικό χορό και να χρησιμοποιήσεις επιτέλους και τα προφυλακτικά με γεύση βατόμουρο, που μοίραζαν σε μια συναυλία και είχες πάρει με το τσουβάλι. Η γνωστή καβάτζα για ηδονικές καταστάσεις.
Εν ολίγοις, ο κοινωνικός περίγυρος του καθενός μας, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, χωρίζεται σε δύο κατηγορίες. Στους φίλους, με όλες τις υποδιαιρέσεις, και στις καβάτζες. Αυτές οι δυο κατηγορίες δεν πρέπει να μπερδεύονται μεταξύ τους και φυσικά επιβάλλεται να είναι ξεκάθαρα τα όρια των σχέσεων σε κάθε κατηγορία. Σε διαφορετική περίπτωση, που τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις δεν είναι σαφή, δημιουργούνται παρεξηγήσεις που σίγουρα προκαλούν πρήξιμο ζωτικών οργάνων.
Η ιδιαίτερη φροντίδα προς τους αγαπημένους και φίλους μας είναι σχεδόν νομοθετημένη. Αντιθέτως, στην περίπτωση της καβάτζας παρατηρείται συχνά ασέβεια και εκμετάλλευση. Παρόλο που αυτή, αρκετές φορές, μας εξυπηρετεί και ικανοποιεί περισσότερο από τους οικείους μας. Για παράδειγμα, ο καβατζο-δρομέας μπορεί να κρατήσει το σκύλο μας όσο θα πάμε διακοπές. Όσο για το αγαπημένο –άκι/η, είναι ικανό για να εξυπηρετήσει ποσοτικά και ποιοτικά περισσότερα. Από το να καλύψει συναισθηματικά κενά, να αγκαλιάσει ανασφάλειες, να σου βρει εισιτήριο σε sold out συναυλία μέχρι και να σε απαλλάξει από στρατιωτική θητεία αν γίνεται.
Δεν ονομάζονται απαραίτητα φιλότιμο τέτοιες συμπεριφορές. Απλώς κάτι δεν έχει γίνει ξεκάθαρο εκατέρωθεν. Ο τρίτος νόμος του Νεύτωνα, έχει και εδώ την εφαρμογή του. Σε κάθε δράση υπάρχει μια αντίδραση. Δούναι και λαβείν, αλλιώς. Αν λοιπόν η ανθρώπινη καβάτζα σου έχει την ίδια χρησιμότητα με αυτή της οδοντόκρεμας του περιοδικού, μιας χρήσης δηλαδή, καλό είναι να το γνωρίζει. Σεβασμός στη καβάτζα!
Υ.Γ. όλοι οι οργανισμοί γνωρίζουν πως εκεί που τρώνε, δεν επιτελούν άλλη βιολογική ανάγκη!
