της Άννας Κουφοπούλου
Μια στήλη εμπνευσμένη από εσάς για εσάς. Η στήλη της φωνής σας για τα θέματα της πόλης μας.
Τις τελευταίες ημέρες κυριαρχεί στην επικαιρότητα το θέμα της Novartis και ακόμα και αν δεν είστε πλήρως ενημερωμένοι, είναι βέβαιο πως έχετε ακούσει τουλάχιστον ένα πρόσωπο, το οποίο κατηγορείται ότι εμπλέκεται στο συγκεκριμένο σκάνδαλο.
Από τη μία, λοιπόν, έχουμε τα ΜΜΕ τα οποία αναφέρουν ονόματα ανθρώπων που πιθανώς εμπλέκονται σε σκάνδαλα, ενώ από την άλλη υπάρχουν εκείνα τα Μέσα που κρίνουν και «αθωώνουν» ανθρώπους χωρίς τεκμήρια και, κυρίως, χωρίς να είναι αρμοδιότητά τους.
Παρότι λοιπόν η Δικαιοσύνη δεν έχει αποφανθεί, τα ονόματα εξακολουθούν να ακούγονται τη στιγμή που οι εμπλεκόμενοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν καν επαρκή στοιχεία εναντίον τους. Βέβαια, δεν είναι πρώτη φορά που κατηγορούνται άτομα προτού βγει μια δικαστική απόφαση.
Ορμώμενοι, λοιπόν, από το σκάνδαλο αυτό κι από δηλώσεις που δημόσια πρόσωπα κάνουν κατά καιρούς για άδικες κατηγορίες προς το πρόσωπό τους, σας ρωτήσαμε το εξής:
Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν με το σκάνδαλο Novartis, πολλοί υποστηρίζουν ότι δεν θα έπρεπε να ακούγονται ονόματα σε σκάνδαλα χωρίς στοιχεία ή έως ότου να λάμψει η αλήθεια. Χαρακτηριστικά μάλιστα ο κ. Πικραμμένος, πρώην υπηρεσιακός Πρωθυπουργός & Πρόεδρος του ΣτΕ, δήλωσε ότι: «μυθιστορηματικές κατηγορίες δεν αρκούν για να σπιλώσουν βάναυσα την προσωπικότητα ενός ανθρώπου».
Πιστεύετε ότι θα έπρεπε να δημοσιεύονται ονόματα σε τέτοιες περιπτώσεις ή όχι;
Λήδα Ιωακειμίδου
Μου φαίνεται προφανές πως δε θα έπρεπε να δημοσιεύονται ονόματα πιθανώς εμπλεκομένων σε σκάνδαλα, πριν αποδειχθούν όντως ένοχοι. Γιατί πρέπει κάποιος, που ενδεχομένως να είναι αθώος, να υποστεί την κοινωνική απαξίωση, ακόμα και για μικρό χρονικό διάστημα, ενώ μπορούν να ανακοινωθούν τα ονόματα μόνο αυτών που με δικαστική απόφαση και αληθινά στοιχεία έχουν μερίδιο ευθύνης; Πιστεύω πως αυτές «οι μυθιστορηματικές κατηγορίες» πραγματικά μπορούν να στιγματίσουν άδικα την κοινωνική και προσωπική ζωή ενός ανθρώπου.
Δαναός Κόκκινος
Όταν σε μια ευνομούμενη κοινωνία ξεσπά ένα σκάνδαλο και οι κατηγορίες βαραίνουν διάφορα πρόσωπα, τότε τον λόγο έχει η δικαιοσύνη για την αθώωση ή την καταδίκη τους. Είναι, επίσης, σημαντικό να μην εμπλακούν τρίτοι στη δουλειά των δικαστών, ούτως ώστε η απόφαση να μην έχει επηρεαστεί από συμφέροντα και απειλές. Έτσι, λοιπόν, η απόκρυψη των ονομάτων αυτών, είναι σημαντική και απαραίτητη, προκειμένου η δικαιοσύνη να κάνει αυτό που πρέπει, δίκαια, υπεύθυνα, αξιοκρατικά και αμερόληπτα. Όπως ανέφερα παραπάνω, βασική προϋπόθεση κατά την οποία η δημοσίευση των ονομάτων συντελεί στο έργο της δικαιοσύνης, είναι να βρισκόμαστε σε μια ευνομούμενη κοινωνία, όπου ο ένοχος πληρώνει το τίμημα του εγκλήματός του. Δυστυχώς, στη χώρα μας υπάρχει πλήθος παραδειγμάτων που αποδεικνύουν το αντίθετο, ότι δηλαδή οι κλέφτες και οι απατεώνες, όχι μόνο δεν τιμωρούνται, αλλά κατέχουν σημαντικές θέσεις στην εξουσία και την διακυβέρνηση του τόπου. Συμπέρασμα; Προκειμένου να επέλθει η Νέμεσις, μέσω τις λαϊκής κατακραυγής, η δημοσιοποίηση των ονομάτων είναι απαραίτητη.
Κυριάκος Δαμιανόγλου
Θεωρώ πως κανένα από τα γεγονότα και τα τεκταινόμενα της περιόδου δεν είναι τυχαίο. Όλα έχουν συμβεί μετά το συλλαλητήριο για το Μακεδονικό και μετά από δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων για άμεσο κίνδυνο ατυχήματος στο Αιγαίο και θερμού επεισοδίου με τους Τούρκους.
Συνεπώς, το σκάνδαλο για τη Novartis «κυκλοφόρησε» τη δεδομένη χρονική στιγμή για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Παράλληλα, όμως, είναι ένα γιγαντιαίο σκάνδαλο, το οποίο θα αποκαλύψει για ακόμη μία φορά την παρασκηνιακή δράση κυκλωμάτων ενάντια στο κοινό συμφέρον.
Σαφέστατα κανείς μας δεν μπορεί να ενοχοποιήσει κανένα πολιτικό πρόσωπο προς το παρόν, όμως θα συμφωνήσω ότι και οι «προστατευόμενοι» μάρτυρες είναι άτομα, των οποίων οι προσωπικότητες έχουν σπιλωθεί βάναυσα.
Δημήτρης Μπρίλλης
Όπως χαρακτηριστικά λέμε, όλοι είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Οπότε, η προσωπική μου άποψη είναι πως πρέπει πρώτα να υπάρχουν ακράδαντες αποδείξεις, ώστε να δημοσιοποιηθούν ονόματα είτε αφορά δημόσια πρόσωπα αναγνωρίσιμα από το κοινό είτε απλούς πολίτες. Από ‘κει και πέρα, όμως, από τη στιγμή που θα αποδειχθεί το σκάνδαλο και η εμπλοκή κάποιου, πρέπει οπωσδήποτε να κοινοποιηθεί το όνομά του, τα ακριβή στοιχεία της υπόθεσης και φυσικά να τιμωρηθεί παραδειγματικά, ώστε να αποφευχθούν αντίστοιχες ενέργειες στο μέλλον.
Κατερίνα Παπούλια
Πιστεύω πως το καλύτερο είναι να γνωστοποιούνται τα ονόματα κατόπιν δικαστικής απόφασης, διότι σε περίπτωση αθώωσης κάποιου προσώπου, οι κατηγορίες θα αποδειχθούν συκοφαντίες, οι οποίες θα βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του.
