ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΚΟΥΛΟΥΜΠΗ

Ηταν αρχές του 2000 όταν το διαδίκτυο άρχισε να μπαίνει σιγά-σιγά στη ζωή μας. Ένα πρωί βλέπω μία επιστολή στο e-mail μου, που πρόσφατα είχα δημιουργήσει, από ένα δικηγορικό γραφείο, στην 5η Λεωφόρο του Μανχάταν, που με ενημέρωνε ότι κάποιος θείος μου Ελληνοαμερικανός, πρώτος ξάδελφος του παππού μου, με ίδιο όνομα με το δικό μου φτιαγμένο κάπως στα αμερικανικά, δυστυχώς πέθανε και με τη διαθήκη του με καθιστούσε αποκλειστικό κληρονόμο μιας περιουσίας της τάξεως των 10 εκατομμυρίων δολαρίων.

Αν και δεν είχα υπόψη μου κανέναν τέτοιο θείο στην Αμερική, η αλήθεια είναι ότι αρχικά… ψιλοτσίμπησα κι άρχισα να σκέφτομαι πιθανές περιπτώσεις από το σόι του παππού μου που ήταν και μεγάλο. Το e-mail του δικηγορικού γραφείου, πέρα από τα συλλυπητήριά του, κατέληγε ότι είναι διαθέσιμο να χειριστεί την υπόθεση.

Αν και πονηρεμένος, απάντησα θετικά, περιμένοντας με περιέργεια να δω τουλάχιστον τι παίζει. Μετά από τρεις μέρες ήρθε εκ νέου e-mail εξ Αμερικής, ζητώντας μου εξουσιοδότηση διαχείρισης με συνημμένο σχετικό υπόδειγμα, αλλά και συνημμένη τη διαθήκη του θείου που μιλούσε με τα καλύτερα λόγια για μένα και πόσο όμορφο και καλό παιδάκι ήμουν όταν με γνώρισε πιτσιρικά.

Στο «δια ταύτα» βέβαια, μου ζητούσε να καταθέσω περίπου 10.000 δολάρια σε κάποιον λογαριασμό για τα έξοδα του γραφείου. Συνέχεια στο θέμα φυσικά και δεν έδωσα, αλλά όταν άρχισα να το συζητάω με φίλους που κι αυτοί είχαν πάρει παρόμοια επιστολή με θείο στην Αμερική, γρήγορα συνειδητοποίησα τη νέα εποχή που έρχεται και τις ηλεκτρονικές απάτες που θα έμπαιναν σύντομα στη ζωή μας μαζί με το διαδίκτυο κι ότι αυτό που μου συνέβη ήταν απλά μόνο η αρχή.

Και φτάσαμε στο σήμερα, 20 χρόνια μετά, όπου η διαδικτυακή απάτη οργιάζει και ο κάθε μορφής απατεώνας βρίσκει πεδίο δράσης λαμπρό μέσα στο διαδίκτυο, βασιζόμενος στην άγνοια των θυμάτων σχετικά με βασικούς κανόνες ασφαλούς λειτουργίας των κάθε είδους ηλεκτρονικών συναλλαγών, με σκοπό να τους αποσπάσουν από μικροποσά μέχρι και να αδειάσουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους.

Αρκεί να γκουγκλάρει κανείς «απάτες διαδίκτυο» για να αντιληφθεί πόσες σύγχρονες μέθοδοι απάτης «τρέχουν» και χρησιμοποιούνται αυτή τη στιγμή. Με πολλές μάλιστα από αυτές να περιέχουν τέτοια επιστημονική και δημιουργική φαντασία, που θα μπορούσαν άνετα να διδάσκονται στα πανεπιστήμια.

Παρότι, όμως, με αφορμή συγκεκριμένα περιστατικά, η Αστυνομία και η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, πολύ συχνά, βγάζουν σχετικές ενημερωτικές ανακοινώσεις που εφιστούν την προσοχή των πολιτών, το περίεργο είναι ότι πολλούς τούς αφήνουν απαθείς και ασυγκίνητους.

Με την άγνοια και την αφέλεια του κόσμου να παραμένουν στα ίδια επίπεδα, για να μην πω ότι μεγαλώνουν κιόλας. Και ακόμα πιο περίεργο είναι ότι τα περισσότερα από τα περιστατικά αυτά αναφέρονται σε άτομα σχετικά μικρής ηλικίας, άτομα που κατά τεκμήριο διαθέτουν σύγχρονες γνώσεις και λογικά βρίσκονται… μέσα στα πράγματα.

Στο φινάλε δεν χρειάζεται να ξέρει κανείς και πολλά. Απλώς να προσέχουμε λίγο και να μην είμαστε ανυποψίαστοι σε κάθε είδους μήνυμα που μας έρχεται από μια δήθεν τράπεζα, κάποιον δήθεν οργανισμό, κάποιο δήθεν δικηγορικό γραφείο και δεν ξέρω τι άλλο ακόμα, μιας και οι επιτήδειοι έχουν φτάσει να δουλεύουν πλέον μέσα από τις μικρές αγγελίες, μέσα από σελίδες γνωριμιών, μέχρι και μέσα από πλατφόρμες υποτίθεται ουκρανικών φιλανθρωπικών οργανώσεων.
Τα πράγματα είναι απλά. Δεν απαντούμε σε ηλεκτρονικά μηνύματα από αγνώστους που μας ζητούν προσωπικά δεδομένα, όπως όνομα, διεύθυνση, τηλέφωνο ή οικονομικής φύσεως στοιχεία, όπως αριθμούς τραπεζικών λογαριασμών, ΑΦΜ, κωδικούς PIN.

Η εποχή πλέον επιτάσσει να είμαστε λίγο παραπάνω καχύποπτοι απ’ όσο πρέπει, γιατί ενώ η απάτη στον πραγματικό κόσμο είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα εγκλήματα, η ανάπτυξη και η χρήση του διαδικτύου έχει μεγιστοποιήσει κατά πολύ αυτές τις δυνατότητες.

Προηγούμενο άρθρο«Ο Ράινερ είναι ευτυχισμένος και για μένα το θέμα έληξε» (vids)
Επόμενο άρθροΑυτό είναι το φανάρι που «κόβει» 300 πρόστιμα την ημέρα στην Αθήνα