Μετά από τόσο καιρό απουσίας, νιώθω περίεργα, σχεδόν ντροπή να εκθέσω σκέψεις, ιστορίες, προβληματισμούς και συναισθήματα. Νομίζω πως για όσους τήρησαν τον εγκλεισμό, αυτή η κατάσταση είναι κάτι γνώριμο και εξίσου τρομακτικό, που πρέπει να ξεπεράσουμε.
Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή ή μάλλον από εκεί που τα αφήσαμε ή από κάπου, τέλος πάντων, που δε θα μας θυμίζει τίποτα το αλλόκοτο. Οι ανθρώπινες σχέσεις ήταν, είναι και θα είναι το σημείο αναφοράς μου και το θέμα ανησυχίας μου. Τώρα περισσότερο από ποτέ…
Ας βγούμε, σου λέει, ξανά! Επιτέλους! Πίσω στην κανονικότητα σιγά σιγά! Και εμένα με πιάνει ταααραχή… έντονη! Η κανονικότητα στην οποία πρέπει να επιστρέψω, είναι η χρόνια πραγματικότητα απ’ την οποία ήθελα να αποδράσω. Η καραντίνα έφερε συνήθειες υγιείς, γιατί προσέγγιζαν την ποιοτική συνύπαρξη και η κανονικότητα που πρέπει να ξανά υιοθετήσω με ωθεί σε μια κοινωνική σπατάλη.
Παραμένοντας 33 χρονών στο πέρασμα του καιρού, βιώνω πολλά, φιλοσοφώ περισσότερα και προσπαθώ να ωριμάσω με τα λιγότερα. Ας μη βαρύνουμε όμως… μετά από τόσο καιρό…
Παραθέτω ακολούθως τρόπους – συμβουλές ομαλής επανένταξης στο κοινωνικό σύνολο και ο Θεός βοηθός μέχρι το επόμενο άρθρο…
1. Ας μιλήσουμε καλύτερα για τον καιρό
Στην περίπτωση συνεύρεσης με άγνωστη παρέα, είναι προτιμότερο να επιλέξεις, ως θέματα συζήτησης, αδιάφορα ζητήματα όπως «Το Ιόνιο ή το Αιγαίο είναι καλύτερο για διακοπές τον Αύγουστο;» ή « Μπίρα pilsner ή lager;» ή «καλοκαίρι ή χειμώνας;», παρά να ξεκινήσεις να μιλάς για το εάν είσαι υπέρ ή κατά των εμβολίων…
Σίγουρα κάποιος θα πεταχτεί και θα πει πως ένας γνωστός του, που έκανε το εμβόλιο, μετά από τρεις μέρες εμφάνισε σπάνιο αυτοάνοσο νόσημα που δεν αναγνωρίζεται στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Φυσικά, σε εκείνο το σημείο θα πεταχτεί κάποιος από άκυρη παρέα, που προφανώς έχει την ίδια συζήτηση και θα πει πως έχει ακούσει ακριβώς το ίδιο και εννοείται πως κάποιος πνιγμένος από την απόγνωση της επιστημονικής αλήθειας θα τους σημαδεύει με το δίκαννο παρά πέρα…
2. «Έν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα»
Δεύτερη και τελευταία για την ώρα συμβουλή. Λέγε λίγα, άκουγε περισσότερα. Σταμάτα να κάνεις τον ψυχολόγο, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό σύμβουλο. Σταμάτα να σχολιάζεις και να κρίνεις αυτούς που κρίνουν τους άλλους (μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις…), σταμάτα να μιλάς για το καλό της ανθρωπότητας και για την εξυγίανση του συστήματος (έκανα ακριβώς το ίδιο και τώρα έχω να ασχοληθώ σοβαρά με την εξυγίανση της χολής μου), σταμάτα να γκρινιάζεις στον δρόμο γιατί κανείς δεν έχει τη όρεξή σου, σταμάτα να μας λες πώς θα λύναμε το πρόβλημα της πανδημίας, σταμάτα τη μιζέρια υπενθυμίζοντάς μας ότι το μέλλον προβλέπεται δυσοίωνο, σταμάτα!
Σταμάτα για λίγο. Πάρε μια ανάσα, χαμόγελα σε αυτούς που επιτέλους μπορείς να δεις και από κοντά, και σπατάλησε το χαμόγελό σου αντί της αμπελοφιλοσοφίας σου.
Έρχονται μέρες καλοκαιρινές, απρόβλεπτες και συναισθηματικά ο καιρός θα έχει λίγες νεφώσεις, συνηθισμένες για την εποχή. Σύντομα (ελπίζω) τα φαινόμενα θα εξασθενίσουν…
I will be back…
