του Στέλιου Πλακίτση

 Το 1989 είναι ο πιο άστατος πολιτικός χρόνος. Βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο, χωρίς την «δεδηλωμένη» κανενός Κόμματος. Με αποτέλεσμα να συγκροτηθεί Κυβέρνηση από τα Κόμματα της Ν.Δ και του ΣΥΝ, υπό τον βουλευτή Αθηνών Τζανή Τζανετάκη. Με «όραμα» ότι πάμε για άλλες Εκλογές.

Νοέμβριος του ίδιου έτους και πάλι Βουλευτικές εκλογές, χωρίς αυτοδυναμία κανενός πολιτικού Κόμματος. έχουμε «ίδιου μοτίβου» Κυβέρνηση. Την λένε τώρα Εθνικής Ενότητος, υπό τον τραπεζίτη Ξενοφόντα Ζολότα και υπουργικά μέλη από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Ο νέος χρόνος συνεχίζεται με την αστάθεια του προηγούμενου χρόνου.

Έτσι έχουμε τρίτες κατά σειρά Εκλογές εντός δωδεκάμηνου. Αρχές Απριλίου και μόλις που προλαβαίνει να κόψει το νήμα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και πέφτει κάτω. Του δίνει χέρι σωτηρίας ο μοναδικός βουλευτής της ΔΗΑΝΑ. Ο Θεόδωρος Κατσίκης. Μόλις είχε εκλεγεί με λιγότερες από 400 ψήφους, βουλευτής υπολοίπου Αττικής. 

 Την Μεγάλη Εβδομάδα ορκίζεται νέα Κυβέρνηση υπό τον Μητσοτάκη. Στην ψήφο Εμπιστοσύνης ο Κατσίκης κάνει δήλωση ότι αποχωρεί από την ΔΗΑΝΑ. Είναι ο 151ος βουλευτής του Κυβερνόντος Κόμματος και της Κυβέρνησης που έχει διάρκεια ζωής τριάμιση χρόνια.

Ο Γιάννης Μπέκας, καταφέρνει, με τον Πατριάρχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο οποίος είχε τοποθετηθεί υπουργός Εσωτερικών, Θεόδωρο Κατριβάνο, να ικανοποιήσει το δίκαιο αίτημα της Κοινότητος του Μαραθώνος και να αναγνωριστεί η Κοινότης ως Δήμος.

Είναι ο Πρωτοχρονιάτικος «Μποναμάς» για τον Μαραθώνα, αφού 21 Δεκεμβρίου 1989, η αναγνώριση αυτή αναφέρεται αυθημερόν στο 591 Π.Δ που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 251 της 29/12/89. Το πρωί της Πρωτοχρονιάς του 1990, ψάλλεται η καθιερωμένη, επ΄ευκαιρίας του Νέου Έτους, Δοξολογία και ο Μακαριστός Παπαθέμης εύχεται υγεία στον νέο Δήμαρχο, Γιάννη Μπέκα και στους Δημοτικούς Συμβούλους. Έκπληκτοι ακούνε οι εκκλησιαζόμενοι, άνδρες και γυναίκες  του Μαραθώνα το νέο. Αρχίζει η νέα πορεία της χρονιάς. Τελευταίος Κοινοτάρχης ο Γιάννης Μπέκας και Πρώτος Δήμαρχος Μαραθώνος.

 Αντίθετα στο σπίτι του Αλεξάνδρου Ζαγάρη, κάποιος κάνει «ποδαρικό» με το αριστερό του πόδι. Δεν υπήρχε πιο «Γκαντέμης» από αυτόν που πρωί-πρωί πήγε να πει «Χρόνια Πολλά». Δεν άργησε το κακό να συντρίψει την ευτυχία της αγαπημένης του θυγατέρας, της Ελεονώρας. Δυο μήνες μετά το νέο έτος και στο τριήμερο της τελευταίας Αποκριάς, το ζεύγος Δελμούζου, Γιώργος και Ελεωνόρα,με τα παιδιά τους, κάνουν ταξίδι αναψυχής, με το καινούριο τους αυτοκίνητο. Αλλά τους συνέβη αυτοκινητιστικό δυστύχημα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα ο σύζυγος της Ελεωνόρας, ο λαμπρός επιχειρηματίας Γιώργος Δελμούζος. Βυθίζεται σε πένθος όλη η οικογένεια του Αλεξάνδρου Ζαγάρη.

Περί την Άνοιξη του ίδιου έτους, ο Αλέξανδρος εκδήλωσε ενδιαφέρον ότι προτίθεται να «κατέβει» στις επικείμενες, για πρώτη φορά, Δημοτικές Εκλογές του Οκτωβρίου. Λίγο καιρό μετά την επιθυμία του αυτή, τον ακολουθεί δεύτερο κακό. Φιλοξενείται σε νοσοκομείο της Κάτω Κηφισσιάς, για τα αποτυπώματα του προσώπου του, που είναι έντονα.  Δεν το βάζει όμως κάτω. Συνεχίζεται το ενδιαφέρον του για την αναμέτρηση του Οκτωβρίου, αν και αισθάνεται αρκετά «Λαβωμένος» με όλα αυτά που του έχουν συμβεί. Όπου την ίδια χρονιά «τριτώνει» το «κακό». Σε αυτές τις Εκλογές έρχεται δεύτερος και «πάρα πολύ ιδρωμένος».

Τον Γιάννη Μπέκα τον «σιγοντάρει», από την μια μεριά, το γεγονός ότι είναι εν ενεργεία Δήμαρχος και από την άλλη ότι είναι στέλεχος του Κυβερνόντος Κόμματος, της Ν.Δ. Συμπληρώνει κάθε μέρα στο «μπιλιετάκι» του, νέες θέσεις. Σύμβουλος στην ΤΕΔΚΝΑ (Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ν. Αττικής). Σύμβουλος στο Ταμείο Λαϊκών Αγορών, (πολύ ενδιαφέρουσα θέση για τους Μαραθωνίτες Λαχανοπαραγωγούς). Σύμβουλος στο Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Σύμβουλος στην Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών. Και αλλού.

Από αυτές τις θέσεις αντλεί βοήθεια και εξυπηρέτηση για τον νεοσύστατο Δήμο, αλλά και τους Δημότες του. Αυτή την φορά κάνει επιτυχέστατη προσγείωση. Ο διάδρομος της πίστας είναι ανθόσπαρτος. Μαζί του αυτή την φορά, εκτός του Γιάννη Κάκαρη και του Βασίλη Δημητρακόπουλου που είχαν «μονιάσει» στην παράταξη, είναι και ο Σωτήρης Μαρκοδημήτρης, ο Θοδωρής Ελευθερίου, ο Σπύρος Σακαρίκος και ο πολύτιμος όπως αποδείχτηκε κατά την θητεία του, Γιάννης Κακαβάς.

Από τον Συνδιασμό του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, εκλέχθηκε ο ίδιος και ο Αντώνης Αμπάζας, όπως αναμενόταν και για πρώτη φορά ο Χρήστος Στάμος. Αυτή την φορά η παρουσία των δύο Συμβούλων, Ζαγάρη και Αμπάζα είναι μηδενική από τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Έτσι κάποια στιγμή αναγκάστηκαν να παραιτηθούν μην αντέχοντας την δεύτερη ήττα. Τις θέσεις τους κατέλαβαν οι δυο επιλαχόντες: Επαμεινόνδας Πάνας και Χρήστος Μασούρας. Από την Τρίτη Παράταξη εκλέχθηκε ο Κώστας Γιαννούρης. Όλοι αυτοί οι εκλεγμένοι Σύμβουλοι, αποτέλεσαν την Διοίκηση του νεοσύστατου πλέον Δήμου Μαραθώνος, της τετραετίας 1991-1994.

Πολλά πρωτοποριακά έργα έσουν καταγραφεί στην περίοδο αυτή της διοικήσεως υπό τον Γιάννη Μπέκα. Η αποχέτευση των ομβρίων εντός της πόλεως του Μαραθώνος διά της Λεωφόρου Μαραθώνος. Η ίδρυση του νέου Δημοτικού Σχολείου στην «Σούφανη». Το σκέπασμα του ποταμού «Χάρανδρος», που δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει ολοκληρωθεί και το όραμα του Γιάννη Κακαβά έχει μείνει στις «καλένδες». Το Στάδιο του Μαραθώνα, που αποτελεί κόσμημα για τον Μαραθώνα αλλά και για την Βορειοανατολική Αττική. Έγινε η αρχή για τα νερά του «Σκόρπιου Ποταμού». Αλλά και τα Ευρωπαϊκά προγράμματα «Δήμητρα». Η «Μαρίνα» στην παραλία Μαραθώνα δεν ολοκληρώθηκε. Όπως και η δημιουργία Βιολογικού Καθαρισμού, που εκμεταλεύτηκε η τότε Αντιπολίτευση ως την περίφημη «Χαβούζα», στην θέση Μπέη, αφού όλοι μας και το τονίζω: «όλοι μας βάλαμε το χεράκι μας» για να μην εκλεγεί και στις επόμενες Εκλογές του 1994. Θα αναφερθούμε σε αυτές προσεχώς, από τις σελίδες της Marathon Press.

Αυτή ήταν η πρώτη τετραετία του ιστορικού Δημάρχου Γιάννη Μπέκα και η αρχή της Δεύτερης περιόδου του Δήμου Μαραθώνος που διήρκεσε μέχρι το 2010. Τότε, ο Καλλικράτης ανέτρεψε όλα τα δεδομένα και τον όρο: ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ.

Προηγούμενο άρθροΣπιτόγατος Φεβρουαρίου
Επόμενο άρθροJukeBox Φεβρουαρίου