Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΡΓΙΟΣ

Ακριβώς επειδή είναι αρκετά δύσκολο να μην έχει ακούσει ή διαβάσει κάποιος στοιχεία που αφορούν στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό παραμύθι που έχουμε ζήσει ως χώρα, θα μας επιτρέψετε το «Ήξερες ότι» του Ιουλίου να το μετονομάσουμε σε «Θυμάσαι ότι».

Και να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω 15 ολόκληρα χρόνια (τρομάξατε κι εσείς με το πώς πέρασαν τόσο γρήγορα) στις μέρες που η Εθνική έγραφε Ιστορία στην Πορτογαλία και ανάγκαζε όλο τον πλανήτη να της υποκλιθεί. Για όποιον δεν κατάλαβε ακόμα τι συζητάμε, αναφερόμαστε στον άθλο του 2004 και την κατάκτηση του Euro από μια παρέα με επικεφαλής έναν… ηλικιωμένο Γερμανό.


  • Μέχρι την 4η Ιουλίου του 2004, το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό θαύμα σε εθνικό τουλάχιστον επίπεδο, το είχε πετύχει η Εθνική Δανίας το 1992. Αδυνατώντας να προκριθούν στην τελική φάση που διοργάνωνε η Σουηδία, οι Δανοί διεθνείς έφτιαξαν βαλίτσες και σκορπίστηκαν σε διάφορα μέρη του πλανήτη με τις οικογένειές τους για λίγες ημέρες ξεκούρασης.
  • Οι διακοπές… διακόπηκαν βάναυσα από τα επίμονα τηλεφωνήματα του προπονητή της Εθνικής Δανίας Richard Moller Nielsen, ο οποίος βρέθηκε στην άχαρη θέση να μαζέψει όσους παίκτες μπορούσε και να φτιάξει μια ομάδα που χωρίς την παραμικρή προετοιμασία, θα κατέβαινε εκτάκτως στους αγώνες αντικαθιστώντας τη Γιουγκοσλαβία, όπου μαινόταν ο φρικτός πόλεμος.
  • Απρόσμενη ισοπαλία στην πρεμιέρα με την Αγγλία, ήττα από τη διοργανώτρια Σουηδία και «μπαμ» στο τρίτο ματς με νίκη επί των Γάλλων. Πρόκριση από τη φάση των ομίλων, τέζα οι Ολλανδοί στα πέναλτι, τέζα και οι Γερμανοί στον τελικό. Έχασαν τις βουτιές, αλλά κέρδισαν με το σπαθί τους μια θέση στην αιωνιότητα. Τουλάχιστον την ποδοσφαιρική…

  • Μια που είπαμε για Δανία, κοίτα να δεις πώς κολλάει με τα δικά μας χαΐρια, για να μπαίνουμε και στο κλίμα του ελληνικού έπους. Μετά το πρώτο ματς του Euro και τον θρίαμβο επί της διοργανώτριας Πορτογαλίας του Κριστιάνο Ρονάλντο (τον οποίο ο Σεϊταρίδης είχε κάνει «άλογο»…), ο Ντέμης Νικολαΐδης παραχώρησε δηλώσεις για την ιστοσελίδα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. «Γιατί οι Δανοί που το πήραν ήταν καλύτεροι από μας;»…
  • Το ξεκίνημα στο Euro ήταν λοιπόν απρόσμενα φανταστικό. Εκ διαμέτρου αντίθετο, δηλαδή, με την πρώτη μας εμπειρία από τον προπονητή Ότο Ρεχάγκελ… Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2001, όλοι περιμέναμε με αγωνία το ντεμπούτο ενός τεχνικού με τεράστια καριέρα. Κλείνοντας τις τηλεοράσεις, είχαμε χορτάσει γκολ και -μια και ζούμε στην Ελλάδα- ξεκινούσαν και τα πρώτα σχόλια. Η ήττα με 5-1 από τη Φινλανδία συνοδεύτηκε από κριτική τύπου «ρε τι άμπαλος είναι αυτός» και «σωθήκαμε με τον ταβερνιάρη»… Και που να ξέρατε…

  • Το παιχνίδι με τη Γαλλία για τους προημιτελικούς ήταν κάτι σαν γιορτή. Η Ελλάδα είχε ήδη πετύχει πολύ περισσότερα από τον βασικό της στόχο που ήταν μια αξιοπρεπής παρουσία με το να προκριθεί στους «16». Απέναντί της Ζιντάν, Ανρί, Λιζαραζού και δε συμμαζεύεται. Σε αντίθεση με εμάς, τους απλούς φιλάθλους, οι διεθνείς το πίστευαν. Περισσότερο από όλους, όμως, ο σκόρερ… Ο Χαριστέας φορούσε μέσα από τη φανέλα μπλουζάκι με ένα μήνυμα πίστης για τη νίκη προς τον τότε συμπαίκτη του στη Βέρντερ Βρέμης Γιοάν Μικού…
  • Στο ματς με τη Γαλλία ο θρύλος λέει ότι ο Ρεχάγκελ είχε δώσει συγκεκριμένες εντολές σε Ζαγοράκη, Κατσουράνη και Μπασινά για τα μαρκαρίσματα στο κέντρο του γηπέδου. Ο Κατσουράνης είχε τη λογική φοβία «μλκ θα μας κάνει άλογο ο Ζιντάν αν τον παίξω man to man», οπότε τη λύση έδωσε ο Ζαγοράκης κατά την έξοδο από τα αποδυτήρια. Μάρκαραν οι τρεις τους τον Ζιζού, εναλλάξ, για να κρατούν δυνάμεις και όταν ο Κατσουράνης ήταν ελεύθερος, βοηθούσε τους κεντρικούς αμυντικούς που είχαν τον μπελά του Ανρί.

  • Όταν στο ημίχρονο η ομάδα πήγε στα αποδυτήρια, ο Ρεχάγκελ άρχιζε να φωνάζει σε έξαλλη κατάσταση. Οι παίκτες και κυρίως ο αρχηγός Ζαγοράκης τού εξήγησαν ότι έχουν βρει τον τρόπο και ότι νιώθουν πως πάει καλά. Ο Γερμανός πείστηκε, η Γαλλία έμεινε στο μηδέν, ο Χαριστέας κάρφωσε με κεφαλιά τον Μπαρτέζ και «τσουπ», ημιτελικός με Τσεχία.
  • Στην αναμέτρηση με την Τσεχία η Εθνική ήταν αδιανόητα τυχερή στην ατυχία των αντιπάλων που ίσως είχαν το καλύτερο σύνολο στο Euro. Ο τραυματισμός του Νέντβεντ και τα δοκάρια «φρέναραν» τους αντιπάλους μας και το γκολ του Δέλλα στην παράταση μάς έστειλε στον τελικό. Λεπτομέρεια; Μετά το συγκεκριμένο τέρμα, σταμάτησε διά παντός ο κανονισμός του «Ασημένιου Γκολ»…

  • Και φτάνουμε στον τελικό. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ποδοσφαιρική αδικία στην Ιστορία από το ότι από το σημαντικότερο ματς της Εθνικής απουσίαζε ο πιο παθιασμένος Έλληνας ποδοσφαιριστής. Ο Γιώργος Καραγκούνης είδε τον άθλο από τον πάγκο, καθώς είχε συμπληρώσει κάρτες και ήταν τιμωρημένος.
  • Μιλώντας για τα όσα προηγήθηκαν του τελικού με την Πορτογαλία σε συνέντευξή του στο novasports.gr, ο Άγγελος Χαριστέας αποκάλυψε τι είπε στους διεθνείς ο Ρεχάγκελ στην τελευταία προπόνηση: «”Είναι απίστευτο. Είμαστε στο γήπεδο της Μπενφίκα, η οποία πριν πολλά χρόνια είχε παίξει τελικό πρωταθλητριών με τον Εουσέμπιο. Θυμάμαι πως τότε ήμουν στις κερκίδες του γηπέδου για να δω τον τελικό και σκεφτόμουν αν θα είχα ποτέ τη δυνατότητα να ζήσω κάτι ανάλογο στο ποδόσφαιρο. Να λοιπόν που είμαστε εδώ. Ποιος να μου το έλεγε τότε θα είχα τη δυνατότητα να ζήσω κάτι αντίστοιχο ως προπονητής της Εθνικής Ελλάδος. Δεν είναι απίστευτες οι εκπλήξεις που κρύβει το ποδόσφαιρο;” Τον κοιτούσαμε όλοι αποσβολομένοι, το θυμόμαστε όλοι, διότι κάναμε προπόνηση στο γήπεδο που έκανε προπόνηση κι ο Εουσέμπιο πριν τον δικό του τελικό.»