Γράφει η Μάτα Χάρι

Αγαπημένη μου στήλη, αγαπημένοι μου φίλοι…

Η ζωή είναι μοναδική γι’ αυτό είναι και απρόβλεπτη. Είσαι ευτυχισμένος όταν τη ζεις χωρίς να αναρωτιέσαι γιατί πρέπει να βιώσεις αυτά που σου συμβαίνουν. Δεν είναι εύκολο φυσικά, γιατί η αναζήτηση της αιτίας είναι η λύτρωση, που νομίζεις ότι θα έρθει. Στην πραγματικότητα είναι η νηφαλιότητα που ψάχνει ο μεθυσμένος ή το ανάποδο.

Πάλι σε συνθήκη μοναξιάς με μοναδικό προσόν τη μοναχικότητα, σκέφτομαι, γράφω και μοιράζομαι…

Τι φοβάται κάποιος; Την επιθυμία της επιλογής ή τη συνέπεια αυτής; Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα κατανοητό προς όλους. Επιθυμώ να φάω ένα παγωτό χιλίων θερμίδων με τα όλα του. Το φαντάζομαι, το γεύομαι πριν το παραγγείλω, με τα σιρόπια του, τα μπισκότα του, την έξτρα μερέντα του… και το παίρνω… το γεύομαι! Φοβάμαι τι ακριβώς την επόμενη μέρα; Το ζάχαρο; Το μαγιό που δε θα με κολακεύει ή την λυσσαλέα μου ανάμνηση που με αηδιάζει;

Τι φοβάται κάποιος; Την αλήθεια που είπε ή το ψέμα που όλους τούς καθησύχασε;

Είναι το ίδιο να πεις πως «είμαι ακόμη κολλημένος με τον πρώην μου», -που ναι, σοβαρά πληγώνει- με το να πεις πως «αυτήν την περίοδο δεν είμαι ψυχολογικά έτοιμος», άρα αφήνεις μια ελπίδα στο μέλλον;

Τι φοβάται κάποιος; Να ζει μια ζωή στα άκρα ή ακραία να αποφεύγει τη ζωή που θέλει να ζήσει;

Το χάδι μοιράζεται παντού χωρίς επιλογή και αξία, γιατί δεν μπορείς να αντέξεις ότι από ένα χάδι ενός χεριού θα εξαρτάται η χαρά και το χαμόγελό σου.

Τι φοβάται κάποιος; Να επιλέξει το σίγουρο ή να πάρει το ρίσκο;

Ο σωστός ο σύντροφος; Η θέση στο δημόσιο; Ο μήνας να μπαίνει και να βγαίνει σε ισορροπία; Ώστε συμβατικά όλα να διαχειρίζονται; Ή μήπως να είναι διαχειρίσιμος ο απρόβλεπτος σύντροφος, η ασταθής εργασία και όσα πάνε και όσα έρθουν;

Τι φοβάται κάποιος; Τον εαυτό του ή τους άλλους;

Φτάνοντας σε μια ωρίμανση που ξέρεις εσένα, τα θέλω και τα μη θέλω σου, πόσο πιο εύκολο είναι να τα παρουσιάσεις από το να τα κρύψεις; Προτιμάς να τα διεκδικήσεις ή να τα κρύψεις;

Τι φοβάται κάποιος; Το διαφορετικό ή το άγνωστο;

Κάθε φορά που εμφανίζεται κάτι καινούργιο, άρα άγνωστο και διαφορετικό, σου παίρνει χρόνο για να το αποδεχτείς.

Η ζωή είναι απρόβλεπτη. Εάν δε ρωτήσεις το γιατί, θα μπορείς να δεις καθαρά αυτό που τελικά σου άρεσε.

Γράφοντας, σκεφτόμενα και μοιράζοντας…

Μου άρεσαν κάποιοι έρωτες που βίωσα και ας με πλήγωσαν. Δεν μου άρεσαν τα μπουζούκια που αναγκάστηκα να πάω κάποια βράδια, επειδή δεν ήθελα να κάτσω στο σπίτι. Βαριέμαι αφόρητα τις τυπικές συζητήσεις ακόμα και αν δείχνουν ένα πραγματικό ενδιαφέρον για τη υγεία μου… Και όπως λέει και ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο: ο δρόμος για τη μεγάλη κατοικία είναι άγνωστος, οπότε φαντάσου πώς θες να τη διακοσμήσεις.

Καλές βουτιές σε πάθη και λάθη!

Προηγούμενο άρθροΗ ιστορία του Πύργου Αθηνών: Ο πρώτος ουρανοξύστης των Βαλκανίων
Επόμενο άρθροΜπόρις Τζόνσον: Ψωνίζει μόνος του σε σούπερ μάρκετ στη Νέα Μάκρη – Δείτε βίντεο