Μία στήλη για τον εκάστοτε γκομενικό πόνο… Γράφει η Zanax!
Και να που φέτος το καλοκαίρι τα κατάφερα και πήγα διακοπές! Στόχος μου να μαζέψω μπόλικες ιστορίες για τη στήλη σου… Έφυγα, λοιπόν, της Παναγίας για να εξερευνήσω ένα αγαπημένο νησί των Δωδεκανήσων. Ο… κακός χαμός, όλα καλά! Με προβλημάτισε μόνο κάτι και θέλω να ακούσω μία γυναικεία οπτική, γιατί οι άνδρες μερικά πράγματα δεν τα καταλαβαίνουμε… Έχουμε και λέμε. Γυναικάρα, τίμιο 10αράκι, δεσμευμένη για πάνω από δύο χρόνια αναζητεί την επιβεβαίωση, το φλερτ, ένας θεός ξέρει τί, δίχως όμως (προς τιμήν της;) να ενδίδει τελικά. Καταλαβαίνω ότι όλοι μας έχουμε μία άσβεστη δίψα να επιβεβαιώνουμε ότι «περνάει» η μπογιά μας, αλλά όταν είσαι με κάποιον άνθρωπο, θεωρητικά η «επιβεβαίωση» που παίρνεις από αυτόν δεν πρέπει να σου αρκεί;
Αγαπητέ φίλε, καταρχήν να πω ότι πολύ μου άρεσε ο στόχος των διακοπών σου. Όσον αφορά στον προβληματισμό σου, έχω να πω το εξής: σε έναν ουτοπικό σύννεφο μακριά από εδώ, ναι, η επιβεβαίωση που παίρνεις απο τον σύντροφό σου αρκεί και σε γεμίζει για πάντα. Ο πρίγκιπας παντρεύεται την πριγκίπισσα και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Όμως, στην πραγματική ζωή -με λύπη μου το λέω- τα πράγματα είναι λιγουλάκι διαφορετικά και πιο πολύπλοκα.
Συμπέρασμα νο1: Η κοπέλα είναι «τσούλα». Χμμμ; Ή μηπως και όχι αφου έκανε απλά και μόνο πλατωνικό φλέρτ;
Συμπέρασμα νο2: Δεν είναι καλά στη σχέση της και πρέπει να χωρίσει. Όχι απαραίτητα. Μπορεί να είναι πολύ καλά με το αγόρι της, αλλά να θέλει που και που το αλατοπιπεράκι της. Και πριν βιαστείτε όλοι εσείς οι «ηθικοί» να κρίνετε, θυμηθείτε: ό,τι καταδικάζεις, κάποια στιγμή θα σου συμβεί. Είναι άτιμο πράγμα το κάρμα. Συνεχίζω.
Επομένως, 3ο κ τελικό συμπέρασμα: δε μας νοιάζει τι κάνει η κοπελιά στη σχέση της και τι την οδηγεί ένα ζεστό Αυγουστιάτικο βράδυ με φεγγάρι να ενδίδει στο φλερτ μαζί σου. Αυτό που μας νοιάζει, είναι να μην μπλέκουμε σε καταστάσεις, που υπάρχει άλλος γκόμενος στη μέση. Γιατί αυτά συνήθως δε λήγουν υπέρ μας. Και, όπως λέει και ο σοφός λαός, «όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρων οι κότες».
Αγαπητή Ζαναξ. Είμαι 26 χρονών, χώρισα πριν 9 μήνες από μακροχρόνια σχέση που είχα από τα 18, και όσο και να προσπαθώ να μπω στο single παιχνίδι, νιώθω σαν παλαίμαχος 60ρης ποδοσφαιριστής που προσπαθεί να ξαναμπεί σε αγώνα Α’ Εθνικής. Δεν μπορώ να καταλάβω τους κανόνες. Πρέπει απαραίτητα να έχω Tinder στο κινητό μου; Γιατί πρέπει να μπορώ να κάνω σεξ με κάποιον που μου αρέσει και μετά να μην πρέπει να με νοιάζει, αν θα με πάρει τηλέφωνο; Γιατί πρέπει να το παίζω ότι δε γουστάρω, έστω κ αν μου αρέσει κάποιος; Να βγούμε ένα ραντεβού σαν άνθρωποι, να γνωριστούμε, και να μην είναι απαραίτητο ότι θα κάνουμε κάτι παραπάνω. Οι φίλες μου λένε ότι υπεραναλύω τα πράγματα και ότι πρέπει να είμαι πιο χαλαρή. «Οι άντρες θέλουν να είσαι πιο cool, να μη νιώθουν πίεση». Εγώ, πάλι, αρνούμαι να πιστέψω ότι ο ρομαντισμός έχει πεθάνει. Τί λες; Πρέπει να το πάρω απόφαση και να προσαρμοστώ;
Εγώ λέω ότι ο καθένας πρέπει να παίζει το παιχνίδι με τους δικούς του κανόνες και να διαλέγει τους σωστούς συμπαίκτες. Το να θυσιάζουμε τα θέλω μας στον «βωμό του coolness», μην τυχόν και νιώσει πίεση ο άκυρος γκόμενος που μόλις γνωρίσαμε, με μαθηματική ακρίβεια κάποια στιγμή θα μας γυρίσει boomerang. Αυτοί που θέλουν χαλαρό σεξάκι φαίνονται συνήθως, και αν θες ρομαντισμό, άσ’ τους για τις πραγματικά ζαμανφού τύπισσες. Δυστυχώς, όλοι μας κάποια στιγμή το παίξαμε «χαλαροί» για να κερδίσουμε κάποιο bad boy που δεν τιθασευόταν. Και τί καταλάβαμε; Χάσαμε κάμποσους μήνες, μπορεί και χρόνια από τη ζωή μας, γεμίσαμε ανασφάλειες και το συμπέρασμα παρέμεινε ένα: δεν μπορείς να μεταμορφώσεις τον βάτραχο σε πρίγκιπα. Γι’ αυτό θα σε συμβούλευα, μιας κ είσαι από τους τελευταίους ρομαντικούς δεινόσαυρους, κράτα γερά αυτά που έχεις να δώσεις και κάποια στιγμή θα ανταμειφθείς.
Γεια σου Zanax! Σου γράφω με μια επιφύλαξη, μιας και το θέμα μου είναι κάπως λεπτό και φοβάμαι μην πέσετε να με φάτε όλα τα κορίτσια εδώ μέσα. Ας μπω στο ψητό. Είμαι με μία κοπέλα εδώ και 2,5 χρόνια. Μεγάλος έρωτας, την κυνηγούσα καιρό, τα φτιάξαμε και μετακομίσαμε μαζί στους πρώτους 6 μήνες! Όλα καλά, όλα ωραία, μέχρι εδώ… Το πρόβλημα είναι ότι η δικιά μου έχει κάπως «βολευτεί» απ’ ό,τι φαίνεται και μέσα σε 2 χρόνια έχει πάρει γύρω στα 12 κιλά. Δε λέω, φταίω και εγώ. Τρώγαμε πάρα πολύ στην αρχή, έξω κτλ, αλλά η κατάσταση έχει ξεφύγει! Πριν αρχίσετε το κράξιμο, να σημειώσουμε ότι εγώ από την άλλη προσέχω πολύ το σώμα μου και τη διατροφή μου. Της το έφερα κανά δύο φορές με τρόπο, αλλά παθαίνει υστερία και λέει ότι δεν τη θέλω γι’ αυτό που είναι. Έχει αρχίσει, όμως, να μην μοιάζει με την κοπέλα που γνώρισα! Και, κακά τα ψέματα, το εμφανισιακό για έναν άντρα παίζει μεγάλο ρόλο και στο σεξουαλικό κομμάτι. Την αγαπάω πολύ, αλλά νιώθω οτι με θεωρεί δεδομένο και, επιπλέον, δεν μου αρέσει πια τόσο σαν γυναίκα (για να το πω κομψά). Τί λες να κάνω;
Αγαπητέ φίλε, εγώ σε καταλαβαίνω. Μπορεί να είμαι γυναίκα, αλλά ένα ωραίο κορμί, όπως και να ‘χει, έχει τη χάρη του. Δυστυχώς, όταν είμαστε σε σχέση, κάπως όλοι… «αφηνόμαστε». Και μετά χωρίζουμε και ξαφνικά χάνουμε κιλά, αρχίζουμε pilates, το νύχι είναι πάντα φρεσκοβαμμένο και δε βγαίνουμε από το σπίτι χωρίς 2 κιλά άρωμα. Είναι βλακεία να μην το κάνουμε και αυτό με τον σύντροφό μας. Καταλαβαίνω, είναι τέλειο combo αγκαλίτσα και double cheeseburger μπροστά στην τηλεόραση, αλλά παν μέτρον άριστον. Εγώ θα έλεγα να της μιλήσεις ανοιχτά, να της δηλώσεις τη θέση σου και να της δείξεις ότι έχεις όλη την καλή θέληση να την σαπορτάρεις να ξαναβρεί τον εαυτό της. Στις μέρες μας κατακρίνουμε οτιδήποτε μοιάζει «επιφανειακό», αλλά, τί να κάνουμε; Η ερωτική έλξη κατά ένα ποσοστό είναι επιφανειακή… Γι’ αυτό, κορίτσια και αγόρια, φροντίστε τους εαυτούς σας ακόμα και όταν είστε σε σχέση. Να σας θυμίσω ότι ποτέ ο άλλος δεν είναι δεδομένος, όσο ερωτευμένος και να είναι.
Αυτά ήταν τα ηθικά διδάγματα και γι’ αυτό τον μήνα. Καλή σεζόν να έχουμε, με μπόλικο πόνο να μοιραζόμαστε.
Όσοι θέλετε μοιραστείτε τον πόνο σας:
zanax@marathonpress.gr
