Γράφει ο Μάκης Κουλουμπής

Γκρίζα σύννεφα άρχισαν να καλύπτουν τον θεσμό της κοινωνικής αλληλεγγύης μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις σχετικά με τις δύο εμβληματικές οργανώσεις κοινωνικής προσφοράς, αρχικά την Κιβωτό του Κόσμου και τώρα τον Άλλο Άνθρωπο, που έχουν βρεθεί στο στόχαστρο των Αρχών και στη δίνη των εξελίξεων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, μετά τα τελευταία γεγονότα, το πανελλήνιο έχει συγκλονιστεί, με φυσικό επακόλουθο να γκρεμιστεί σαν χάρτινος πύργος το όποιο έργο έχει παραχθεί από αυτές.

Παράλληλα δε, να χαθεί κάθε έννοια εμπιστοσύνης και να σταματήσουν οι προσφορές όσων πίστευαν ότι με τα λίγα ή πολλά που προσέφεραν, δίνοντας ένα χέρι βοηθείας στα δύσκολα ακόμα και απ’ το περίσσευμά τους, συμμετείχαν με τον τρόπο τους σε αυτό που λέμε φιλανθρωπία και αλληλεγγύη.

Πόσο, δε, δύσκολες πλέον γίνονται περιπτώσεις μεγάλων εταιρειών και ιδρυμάτων που μέχρι τώρα έδιναν τις χορηγίες τους με μεγάλη ευκολία. Κι όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι κάθε κατηγορούμενος πρέπει να θεωρείται αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου.

Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων, ήταν προβλέψιμο ότι θα επέλθει, σε μεγάλο βαθμό, μια ραγδαία φτωχοποίηση και περιθωριοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, χωρίς μάλιστα να προδιαγράφεται δυνατότητα επανόδου στο πριν.

Παράλληλα η περίοδος αυτή βρήκε ένα ήδη ασθενές και ανοργάνωτο κοινωνικό κράτος, χωρίς κονδύλια, χωρίς επαρκές εξειδικευμένο προσωπικό και ανάλογες δομές για την υποστήριξη των τμημάτων αυτών του πληθυσμού. Κι έτσι το αποτελείωσε.

Φυσικό επακόλουθο να δημιουργηθούν κάποιες εθελοντικές κοινωνικές δομές, οργανώσεις και πρωτοβουλίες που με τη βοήθεια και συμπαράσταση ιδιωτικών επιχειρήσεων, ιδρυμάτων και απλών πολιτών, εξακολουθούν να προσφέρουν στον συνάνθρωπο αυτό που το κράτος αδυνατεί να προσφέρει. Ένα κράτος που όχι μόνο επαναπαύεται στην προσφορά τους αυτή, αλλά δεν δείχνει και ικανό να ελέγξει τη λειτουργία, τη διαχείριση και τη δράση τους.

Χωρίς αυτό, βέβαια, να σημαίνει απαραίτητα ότι η κοινωνική αλληλεγγύη που αναπτύχθηκε στα χρόνια της κρίσης και εκδηλώνεται ακόμα και σήμερα, αποτελεί προπέτασμα ιδιοτελών συμφερόντων. Απεναντίας.

Θέλουμε, δεν θέλουμε, όμως, στην Ελλάδα ζούμε και πάντα θα υπάρχουν υποψίες στον καθένα μας, έστω και υποσυνείδητα, στη λογική πάντα ότι μέσα στα μεγάλα κενά που δημιουργούνται, λόγω αδυναμίας ελέγχων από τις Αρχές, προκύπτουν και περιθώρια όπου εισχωρούν και κάθε μορφής επιτήδειοι.

Μέσα σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο, φυσικό είναι ν’ ανοίγουν εύκολα κάποια στόματα και ακόμα πιο εύκολα να κυκλοφορούν στα κοινωνικά δίκτυα σχόλια, κατηγορίες και φωτογραφίες.

Και κάπως έτσι ξεκινούν οι έρευνες και οι νομικές διαδικασίες, κυρίως με εντολή Εισαγγελέα, οι οποίες όπως και να καταλήξουν, το πλήγμα στην εμπιστοσύνη προς κάθε είδους εθελοντική οργάνωση είναι ανεπανόρθωτο, αφού μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά.

Όπως και να ’χει όμως, με την τροπή που πήραν τα πράγματα και την επικαιρότητα που απέκτησαν οι δύο ιστορίες με την «Κιβωτό» και τον «Άλλο Άνθρωπο», εκείνο που δοκιμάζεται, κατά κύριο λόγο, είναι η ανθρωπιά και το φιλότιμό μας.

Παρά το τρομερό σοκ που υπέστη η κοινωνία μας, μετά τις αποκαλύψεις και τις αναφερόμενες εξελίξεις, η αλήθεια είναι ότι εκεί έξω υπάρχουν χιλιάδες συνάνθρωποί μας που εξακολουθούν να έχουν ανάγκη την όποια συμπαράσταση και βοήθειά μας.

Και τα μεγάλα ποσά που διαβάζουμε ότι έμπαιναν στα ταμεία των δύο οργανώσεων, επιβεβαιώνουν ότι οι Έλληνες είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν από το περίσσευμά τους, ακόμα και από το υστέρημά τους, για τον σκοπό αυτό. Πέραν του ότι σε πολλούς από εμάς, όλα αυτά τα χρόνια, είχε δοθεί μια δυνατότητα να χαιρόμαστε που βοηθάμε.

Ανεξάρτητα, όμως, αν κάποια πρόσωπα ελέγχονται ή κατηγορούνται, στο συνολικό έργο τους θα πρέπει να υπάρξει και συνέχεια. Ακόμη και αν χρειαστεί να ξεπεράσουμε τις όποιες καχυποψίες κι επιφυλάξεις μας. Γιατί, όσο υπάρχουν άνθρωποι, παιδιά και μεγάλοι, που έχουν ανάγκη για μια στέγη κι ένα πιάτο φαγητό, η ελπίδα δεν πρέπει ν’ ακυρώνεται.

Κι εδώ θα πρέπει να κοιτάξουμε προς τα μέσα μας παρά προς τα έξω, για τον λόγο ότι η κάθε «Κιβωτός» δεν είναι ο Πατήρ Αντώνιος και η πρεσβυτέρα του ούτε ο κάθε «Άλλος Άνθρωπος» είναι ο Πολυχρονόπουλος και οι συγγενείς του.

Προηγούμενο άρθροΜανώλης Γεωργάτος: «Δεν θα αφήσουμε τίποτα στην τύχη του»
Επόμενο άρθροΈγκλημα στην Αγία Βαρβάρα: Πεθερός πυροβόλησε και σκότωσε τον γαμπρό του με καραμπίνα