Το Πάσχα είναι μια σημαντική γιορτή για την πλειοψηφία των Ελλήνων και στην κορύφωσή του, ο κόσμος διασκεδάζει επικεντρώνοντας την προσοχή του στο φαγητό. Άλλοι δικαιολογημένα, μια και έχουν τηρήσει τη νηστεία της Σαρακοστής και περιμένουν πώς και πώς να ξεσπάσουν, άλλοι πάλι επειδή απλώς έχουν ακόμα μια καλή αφορμή.
Σαν γιορτή, όμως, το Πάσχα έχει ιδιαίτερη αξία και σημασία και για τους πολίτες άλλων χωρών, οι οποίοι το τιμούν με διάφορους… συμβατικούς ή και πολύ περίεργους τρόπους. Το εορταστικό Ήξερες Ότι Απριλίου δεν θα μπορούσε με τίποτα να είναι συμβατικό, οπότε πάμε να δούμε τι περίεργο συμβαίνει σε διάφορες γωνιές του πλανήτη.
• Στην Πολωνία το γλεντάνε -κι εδώ που τα λέμε- το έθιμό τους ακούγεται αρκετά διασκεδαστικό. Δευτέρα του Πάσχα και το Smingus-dyngus, που κρατά από τον 15ο αιώνα, προβλέπει ότι τα αγόρια θα μπουγελώσουν τα κορίτσια. Η λογική σε αυτό είναι ότι έτσι, τα κορίτσια θα παραμείνουν καθαρά, όμορφα και υγιή μέχρι το επόμενο Πάσχα.
• Μεγάλη Παρασκευή και όσο όλοι οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι βρίσκονται σε κατάνυξη, σε μια άλλη χώρα το γλεντάνε με την ψυχή τους. Για τις Βερμούδες μιλάμε, όπου εκείνη τη μέρα μικροί και μεγάλοι πετούν χαρταετό. Και, παρότι στο αρχικό άκουσμα παραξενευόμαστε, υπάρχει ένας εμφανής συμβολισμός, αφού για τους πολίτες της χώρας η άνοδος του χαρταετού προς τον ουρανό συμβολίζει την πορεία του Χριστού προς τον παράδεισο.
• Στην πόλη Ισταλάπα του Μεξικού τα πράγματα είναι πολύ πιο βάρβαρα τη Μεγάλη Παρασκευή, καθώς γίνεται αναπαράσταση της σταύρωσης του Χριστού που περιέχει και μαστίγωμα. Αξίζει μάλιστα να αναφέρουμε ότι ο άνθρωπος που έχει αναλάβει τον ρόλο του Ιησού, προετοιμάζεται όλον τον χρόνο για τη συγκεκριμένη ημέρα, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Δεν περνά και λίγα…
• Ενώ στο Μεξικό το αίμα που χρησιμοποιείται είναι ψεύτικο, στις Φιλιππίνες τα πράγματα είναι ακόμα πιο άγρια. Και πραγματικά μιλάμε για μια ακραία δοκιμασία, δεδομένου ότι υπάρχουν πιστοί που είναι διατεθειμένοι να φτάσουν μέχρι και τη σταύρωση, ώστε να βιώσουν ακριβώς ότι βίωσε ο Χριστός. Το μαρτύριό τους πάνω στον Σταυρό κρατά μερικά λεπτά, τόσο όσο πιστεύουν ότι χρειάζεται για να μετανοήσουν και να «καθαρίσουν» από τις αμαρτίες τους…
• Ένα από τα πιο βάναυσα ευρωπαϊκά έθιμα παρατηρείται σε Τσεχία, Αυστρία και Ουγγαρία όπου αρκετοί άνδρες μαστιγώνουν τις συζύγους τους τη Μεγάλη Δευτέρα. Αρχικά τις βρέχουν με νερό και εν συνεχεία ξεκινά το μαστίγωμα με χειροποίητα μαστίγια που στις άκρες τους έχουν κορδέλες, λες κι έτσι θα… σουλουπωθεί η βαρβαρότητα. Σύμφωνα με το έθιμο, με αυτόν τον τρόπο οι γυναίκες διατηρούν την ομορφιά και την υγεία τους μέχρι την επόμενη χρονιά. Όχι και τόσο πειστική δικαιολογία…
• Ένα από τα πιο… σπούκι έθιμα, μας ταξιδεύει στην Ισπανία και τη Βέργες που βρίσκεται στα βορειανατολικά της χώρας. Με background που σε γυρνά αιώνες πίσω μια και η Βέργες είναι μεσαιωνική κωμόπολη, κάθε Μεγάλη Πέμπτη διοργανώνεται ο «Χορός του Θανάτου». Οι κάτοικοι, ντυμένοι σκελετοί και κρατώντας δρεπάνια και ρολόγια, κάνουν μια εντυπωσιακή αναπαράσταση της Δευτέρας Παρουσίας, κουβαλώντας στα χέρια κουτιά με στάχτες. Η παρέλαση ξεκινά τα μεσάνυχτα, διαρκεί τρεις ώρες και ολοκληρώνεται στο κέντρο της πόλης.
• Για την Ιρλανδία η Δευτέρα του Πάσχα έχει ιδιαίτερο συμβολισμό και είναι πολύ σημαντική σαν ημέρα για έναν επιπλέον, από τον προφανή, λόγο. Πρόκειται για ημέρα μνήμης κατά την οποία τιμώνται άνδρες και γυναίκες που σκοτώθηκαν στην Εξέγερση του Πάσχα κατά της βρετανικής κυριαρχίας, η οποία ξεκίνησε Δευτέρα του Πάσχα του 1916.
• Ο εορτασμός στη Μπισιέρ της Γαλλίας περνά από το στομάχι κι εδώ που τα λέμε καλύτερα από το να έχουμε μαστίγωμα ή και σταύρωση. Κάθε Πάσχα, οι κάτοικοι και οι τουρίστες φτιάχνουν από κοινού μια τεράστια ομελέτα για την οποία απαιτούνται χιλιάδες αυγά. Σύμφωνα με τον θρύλο, περνώντας από τη Μπισιέρ με τον στρατό του, ο Ναπολέων δοκίμασε την ομελέτα που τον φίλεψαν οι κάτοικοι και ενθουσιάστηκε τόσο που ζήτησε την επόμενη μέρα να του φτιάξουν μία τεράστια.
• Σε ανάλογες λίστες που κάνουν εφημερίδες στο εξωτερικό, φιγουράρουν και πολλά δικά μας «παράξενα» πασχαλινά έθιμα. Όπως για παράδειγμα αυτό της Ζακύνθου, όπου τη Μεγάλη Παρασκευή οι κάτοικοι αφαιρούν τις ταμπέλες των καταστημάτων, των ιατρείων και των σχολείων και τις πηγαίνουν στην πλατεία που βρίσκεται το δημαρχείο για να τις αναζητήσουν την επόμενη μέρα οι κάτοχοί τους. Οι «Μάντζιες» μπορεί να έχουν εκλείψει τα τελευταία χρόνια, αλλά όποιος τις έχει δει από κοντά το έχει καταευχαριστηθεί…
